geen boek maar een mooc

etextbookDe discussie bij het programma Learning Tomorrow van de HvA gaat gelijk op met de discussies rondom MOOCs binnen de HvA. Steeds komt de discussie er op neer waar e-learning/ICT/digitale middelen het leren van studenten versterkt. Hebben we het over ‘mentioning’ oftewel zenden van kennis/informatie, aanbodgericht onderwijs of over ‘deep-learning’. Bij dit laatste wordt de aangeboden informatie verrijkt door opdrachten, discussie, vragen. Studenten gaan aan de slag met de informatie.

Bij het lezen van een artikel in de Cronicle: The Object Formerly Known as the Textbook (via een twitter van Theo Bakker op verwezen) kwam deze  bovenstaande HvA-discussie weer bij mij naar boven. En nu via het onderwerp textbooks en de positie van uitgeverijen.  In het artikel wordt aangegeven dat de digitale textbook eigenlijk geen textbook meer is zoals we die altijd hebben gekend. Wellicht eerder een persoonlijke ervaring of een cursus. Of zelfs de MOOC . De MOOC als een digitale textbook. In plaats van te zeggen: ga hoofdstuk 3 van je boek lezen, zeg je dan: ga naar week 3 van de MOOC. Hier staan dan teksten, video’s, testjes en opdrachten etc.. Dus, geen boek maar een MOOC.

Zou dit het einde van een uitgeverij betekenen? De MOOC als nieuw textbook , te vinden op o.a. Coursera. Maar wel een MOOC die gevuld is met content van een bepaalde uitgeverijen. Volgens mij valt dit mee. In een gesprek, over MOOCs, werd mij eens verteld dat een bepaald boek nog nooit zoveel was verkocht doordat studenten een MOOC volgende en delen van dat boek mochten inzien (Coursera-(x)MOOC).  In het artikel in Chronicle wordt ook duidelijk dat uitgeverijen (in ieder geval in de VS) de wereld van online cursussen zoeken. Ze sluiten (slimme) contracten met instellingen die online cursussen aanbieden. Uitgeverijen worden ingeschakeld bij MOOCs vanwege hun kennis over publiceren en het leveren van hun content. Is dit de collaborative power i.p.v. collaborative fear die de Rijk en Vermeulen (zie blz. 106 Trendrapportage OER 2013) bedoelen? Uitgeverijen hebben zeker, door de MOOC-ontwikkelingen hun activiteiten uitgebreid.

Maar wat me dan wel weer opviel is het volgende. In het artikel wordt de vraag gesteld of we dan nog wel een University nodig hebben als de uitgeverijen ‘is the one doing the teaching’ en de uitspraak ‘we’ve gone (red. als uitgeverijen) from being a textbook company to being a learning company’. Dan kom ik weer terug op waar ik deze weblog mee begin: uitgeverijen leveren alléén de content, en leveren geen leeractiviteiten. Daar is de docent nog altijd voor nodig: engaging education. Het gaat in dit artikel over het ontwikkelen en invullen van een xMOOC of over publiceren van content dus over mentioning. En dit is nog geen onderwijs. Onderwijs gaat over het realiseren van deep-learning: wat gaan studenten met die content doen? Hoe versterk je het leren? Wat is de didactiek?

Blijkbaar is dit steeds een lastig verschil: content is geen onderwijs en is geen leren. Het is informatie. En open content betekent niet dat je je core business weggeeft (je kennis/informatie). Juist wat je er studenten didactisch mee laat doen: dan pas wordt het interessant.  Op naar deep-learning!

Advertenties

Over Ria Jacobi

Als ervaren onderwijskundig ontwerper, -adviseur en projectmanager houd ik mij bezig met het ontwikkelen en verbeteren van onderwijs. Mijn ambitie is goed doordacht onderwijs te realiseren, dat aansluit bij de behoefte van individuen en hun organisaties en daarmee een stimulerend effect heeft.
Dit bericht werd geplaatst in artikel, etextbook en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s